Integracja sensoryczna

Rodzice i rozpoznawanie zaburzenia integracji sensorycznej u dzieci

Narodziny dziecka to dla rodziców szczęśliwy moment. Zwłaszcza jeśli dziecko rodzi się zdrowe. Nawet jednak uzyskanie przez dziecka 10 punktów na skali Apgar nie świadczy o tym, iż dziecko urodziło się pozbawione różnego rodzaju dysfunkcji. Z tego powodu wychowywanie dziecka to również pilna obserwacja zachowania i rozwoju dziecka, wymagająca od rodziców dużej uważności i czujności. Niektóre bowiem zaburzenia, mogą ujawniać się w późniejszym etapie rozwoju dziecka.

Jedną z trudności, jakie mogą ujawnić się u dziecka, są nieprawidłowości w obszarze integracji sensorycznej. Oznacza to, że układ nerwowy dziecka nie jest w stanie prawidłowo interpretować i łączyć sygnałów zewnętrznych i wewnętrznych pochodzących z układu zmysłowego.

Uważna obserwacja reakcji dziecka na bodźce zewnętrzne, jego pobudliwości, tego co lubi, na czym koncentruje uwagę i w jaki sposób ją koncentruje, pozwala na zdiagnozowanie trudności dziecka w obszarze sensoryki. Jeśli integracja sensoryczna dziecka jest zaburzona lub istnieją pewne przesłanki które mogą doprowadzić do takich wniosków, rodzice powinni zgłosić swoje obserwacje pediatrze, aby mógł on przeprowadzić specjalistyczne badania, które potwierdzą bądź obalą hipotezę o wystąpieniu nieprawidłowości w tym obszarze.

Zwiastunów zaburzenia jest sporo – począwszy od zaburzeń napięcia mięśniowego, unikania bodźców, niechęci do dotykania niektórych przedmiotów a nawet przytulania, po trudności z koncentracją, brak zatrzymywania uwagi na dłuższy okres czasu, czy wreszcie trudności z nauką czytania, pisania lub jazdy na rowerze.